Astana Open Dialogue Bulletin-нің үшінші аналитикалық шығарылымы жасанды интеллекттің қарқынды дамуы, цифрлық трансформация үдерістері және Қазақстанның мемлекеттік басқарудың интеллектуалды моделіне — AI-Gov жүйесіне көшуге дайындығы мәселелеріне арналған. Бұл жинақта халықаралық тәжірибелер, сараптамалық бағалаулар және елдің технологиялық болашағына қатысты стратегиялық талқылаулар негізінде әзірленген практикалық ұсыныстар тоғыстырылған. Бұл құжат 2025 жылғы 1 қазанда Астанада өткен Astana Open Dialogue отырысының қорытындылары негізінде әзірленген.
Баяндаманың алғашқы бөлімі жасанды интеллекттің жаһандық даму үрдістерін саралап, осы үдерістердегі Қазақстанның орнын айқындайды. Онда ЖИ-ді реттеудің халықаралық үлгілері, цифрлық егемендік пен деректер инфрақұрылымының стратегиялық маңызы, сондай-ақ алгоритмдік жүйелерге деген сенім мен этикалық жауапкершілік мәселелері терең зерделенеді. Сонымен қатар e-Gov жүйесінен AI-Gov моделіне көшу логикасы мен ұлттық жасанды интеллект стратегиясын қалыптастыру бағыттары жан-жақты қарастырылады.
Екінші бөлім адам капиталының рөліне және жасанды интеллект дәуіріндегі қоғамдық өзгерістерге арналады. Мұнда білім беру жүйесін жаңғырту, жаңа буын мамандарын даярлау, цифрлық құзыреттерді күшейту және еңбек нарығын технологиялық трансформацияға бейімдеу мәселелері кеңінен талданады. Сонымен бірге цифрлық теңсіздік тәуекелдері, жасанды интеллекттің жұмыспен қамту құрылымына ықпалы және инклюзивті цифрлық қоғам қалыптастырудың өзектілігі айқындалады.
Үшінші бөлім Қазақстанның жасанды интеллект технологияларын енгізуге институционалдық және технологиялық тұрғыдан дайындығын бағалауға арналған. Онда басқарушылық кедергілер, цифрлық инфрақұрылымның қазіргі ахуалы, қоғамдық сенім деңгейі және кадрлық әлеует жан-жақты сарапталады. Сондай-ақ зерттеу мәдениетін дамыту, инновациялық экожүйені күшейту, ашық деректер саясатын кеңейту және мемлекет, бизнес пен академиялық орта арасындағы серіктестікті нығайтуға бағытталған ұсыныстар беріледі.
Баяндаманың алғашқы бөлімі жасанды интеллекттің жаһандық даму үрдістерін саралап, осы үдерістердегі Қазақстанның орнын айқындайды. Онда ЖИ-ді реттеудің халықаралық үлгілері, цифрлық егемендік пен деректер инфрақұрылымының стратегиялық маңызы, сондай-ақ алгоритмдік жүйелерге деген сенім мен этикалық жауапкершілік мәселелері терең зерделенеді. Сонымен қатар e-Gov жүйесінен AI-Gov моделіне көшу логикасы мен ұлттық жасанды интеллект стратегиясын қалыптастыру бағыттары жан-жақты қарастырылады.
Екінші бөлім адам капиталының рөліне және жасанды интеллект дәуіріндегі қоғамдық өзгерістерге арналады. Мұнда білім беру жүйесін жаңғырту, жаңа буын мамандарын даярлау, цифрлық құзыреттерді күшейту және еңбек нарығын технологиялық трансформацияға бейімдеу мәселелері кеңінен талданады. Сонымен бірге цифрлық теңсіздік тәуекелдері, жасанды интеллекттің жұмыспен қамту құрылымына ықпалы және инклюзивті цифрлық қоғам қалыптастырудың өзектілігі айқындалады.
Үшінші бөлім Қазақстанның жасанды интеллект технологияларын енгізуге институционалдық және технологиялық тұрғыдан дайындығын бағалауға арналған. Онда басқарушылық кедергілер, цифрлық инфрақұрылымның қазіргі ахуалы, қоғамдық сенім деңгейі және кадрлық әлеует жан-жақты сарапталады. Сондай-ақ зерттеу мәдениетін дамыту, инновациялық экожүйені күшейту, ашық деректер саясатын кеңейту және мемлекет, бизнес пен академиялық орта арасындағы серіктестікті нығайтуға бағытталған ұсыныстар беріледі.